Ποιό Πρότυπο Είπαμε;

Eιλικρινά δεν ξέρω ποιό μπορεί να είναι το πρότυπο της καλής μαμάς.
Μεγαλώνοντας τέσσερα αγόρια έκανα άπειρα λάθη.
Μετάνιωσα χιλιάδες φορές για άδικες φωνές που έβαλα, για νεύρα που δεν συγκράτησα, για έντονα ξεσπάσματα, για αυστηρές τιμωρίες, για.... για .... για.....
Κι άλλες τόσες όμως άκουσα με προσοχή, χάιδεψα, κανάκεψα, συζήτησα και δεν δίστασα να ζητήσω συγνώμη όπου έφταιξα.
Γιατί και οι μαμάδες είναι άνθρωποι.
Γιατί δυστυχώς δεν διδάσκεται πουθενά πώς να γίνεις τέλειος γονιός.
Προσπαθείς, κάνεις λάθη, διδάσκεσαι από αυτά και προχωράς.
Στα πρώτα χρόνια της "καριέρας" μου ως μαμά διάβαζα συνεχώς βιβλία.
Μεγαλώνοντας χαλάρωνα και λειτουργούσα πιο .. διαισθητικά.
Η ... πείρα βλέπετε.
Δεν μπορώ να πω με σιγουριά πόσο με βάρυνε και με άγχωσε το πρότυπο της καλής μαμάς.
Μπορώ όμως να πάρω όρκο πως προσωπικά .... ποτέ δεν υπήρξα!
«Εγώ δηλώνω Deconstructed Mummy». Εσείς;

Το Σάββατο, 7/5, στο Jockey’s country club στην Βαρυμπόμπη από τις 11 πμ ως τις 3,30μμ θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση για την καθημερινότητα των μαμάδων, καταρρίπτοντας και προκαλώντας το πρότυπο της τέλειας και ατσαλάκωτης μαμάς, όπως προβάλλεται από τα media και συχνά επιβάλλεται από την κοινωνία.
Για περισσότερες πληροφορίες: http://deconstructingmummy.blogspot.com/

Καλή Πρωτομαγιά!

Σε πείσμα της άνοιξης που φέτος κάνει πολλά τσαλίμια και σκέρτσα, του στυλ..
Έρχομαι, δεν έρχομαι, σκάω μύτη, το μετανιώνω...
Εύχομαι σε όλους Καλή Πρωτομαγιά με φόντο το ωραιότερο στεφάνι που κρέμασα ποτέ στην πόρτα μου!
(Μες την μετριοφροσύνη η δικιά σου).
Φιλιά σε όλους!

Ήρθε..

Ήρθε βρε το κορίτσι.
Εγώ να τα βλέπω που βιάστηκα να την κακοχαρακτηρίσω.
Τί άμυαλη την είπα, τί ξεμυαλισμένη, τί και τί......
Για την άνοιξη λέω.
Άργησε μεν.... ήρθε δε κι αυτό έχει σημασία.
Εμ βλέπεις νέο κορίτσι είναι, κάπου στο δρόμο ξεστράτισε.
Κάτι είδε, σε κάποια βιτρίνα κοντοστάθηκε, σε κάποιο μαγαζί μπήκε να χαζέψει...
Πολύ θέλει;
Πέρασε η ώρα δίχως να το πολυκαταλάβει.
Ήρθε όμως.
Και βγήκε ένας ήλιος ολόλαμπρος.
Και ζεστάθηκε μαζί με το κοκκαλάκι  και η ψυχή μας.
Και βγήκα στη βεράντα το πρωί να πιω τον καφέ μου κι χάρηκε το είναι μου λιακάδα!
Καλωσήρθες Άνοιξη!

(το πετρέλαιο πάντως που παρήγγειλα θα έρθει την Δευτέρα, καλού κακού... )

Πού Πήγε Η Άνοιξη;

Πού είναι η άνοιξη οεο;;
Μην είναι εδώ;
Μην είναι εκεί;
Μην είναι παραπέρα;
Μπαααα....
Μάλλον πήρε των ομματιών της κι έφυγε γι'άλλη γη.... γι'άλλα μέρη.
Μας βαρέθηκε..
Άει σιχτίρ, σου λέει, με τους μίζερους που κάθομαι κι ασχολούμαι.
Βρέχει, γιατί βρέχει...
Φυσάει, γιατί φυσάει...
Κάνει ζέστη, ουφ σκάνε...
Βρε ουστ!
Κι έφυγε...
Και μας έμεινε αμανάτι ο χειμώνας, που επειδή είναι γέρος κι ανήμπορος, πού να τρέχει τώρα, έμεινε να γηροκομηθεί εδώ.
Σαν τους παπούδες που τους παίρνει ο ύπνος στην πολυθρόνα κι άντε να τους ξυπνήσεις.
Από άνοιξη βολευτείτε με το ανοιξιάτικο καινούργιο background του blog και πολύ μας είναι...
Πάω να τηλεφωνήσω στο βενζινάδικο να παραγγείλω πετρέλαιο..

Η .. Ματαιοθήκη

Στο καινούργιο σπίτι υπάρχει ένα μικρό "τυφλό" δωμάτιο που είναι διαμορφωμένο σε ιματιοθήκη.
Δεν ξέρω αν είναι σωστή η λέξη που χρησιμοποιούμε οικογενειακώς, αλλά απ'τον καιρό που επεξεργαζόμασταν τα σχέδια του σπιτιού, το συγκεκριμένο δωμάτιο βαπτίστηκε από μένα έτσι κι έμεινε...
Ο πρόλογος είναι για να καταλάβετε την παρακάτω στιχομυθία μεταξύ πατέρα και μικρού αστροπελεκιού.
- Παναγιώτη κοίτα να δεις αν είναι το κινητό μου στο μπουφάν μου
- πού το έχεις το μπουφάν;
- στην ιματιοθήκη
Παναγιώτης τρέχοντας προς τη σκάλα του πάνω ορόφου
- α... στην ματαιοθήκη...

.... του μάταιου τούτου κόσμου!!!!