Καλή Χρονιά Σε Όλους!

Καλή χρονιά (έστω και καθυστερημένα) σε όλους σας.
Σας ευχαριστώ που περνούσατε και μου αφήνατε ευχές και μηνύματα.
Βλέπετε η κακοτυχία του 2009 καραδοκούσε μέχρι τις τελευταίες ώρες του.
Προπαραμονή των Χριστουγέννων έπεσε ο πατέρας μου κι έσπασε το ισχίο του.
Το οποίο σημαίνει πως περάσαμε μούρλια γιορτές και Πρωτοχρονιά στο ΚΑΤ.
Ένα ποίημα.... δεν το συζητώ...
Το δικό μας ρεβεγιόν συμπεριλάμβανε καθετήρες, πάπιες (όχι γεμιστές, απ'τις άλλες..) και ορρούς.
Βγήκε απ'το νοσοκομείο μόλις χθες και μπορώ να πω πως τώρα αρχίζουν τα δύσκολα.
Τέλος πάντων .... ας είναι...
Υπάρχουν και χειρότερα, έτσι δεν λένε;
Η σύνδεση του Ίντερνετ έγινε, όμως έχουμε διαρκή προβλήματα καθώς "έρχεται και κόβεται" συνεχώς, έτσι ώστε αν προσπαθήσω να σας επισκεφτώ όλους, μέσα σε δέκα λεπτά θα έχω "μπει και βγεί" τόσες πολλές φορές που τα νεύρα μου γίνονται κρόσια και τα παρατάω.
Στέλνω φιλιά και μια ζεστή αγκαλιά σε όλους σας και σας εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου "τα καλύτερα" σε σας και τις οικογένειές σας.

Μύρισε... Καινούργιο!

Είναι αλήθεια πως έχω πολύ καιρό να γράψω.
Έτρεχα όμως και δεν έφτανα...( κι ακόμα τρέχω).
Στο διάστημα που έχει μεσολαβήσει από την τελευταία φορά που σας έγραψα, έγιναν πολλά!
Με σημαντικότερο όλων την μετακόμισή στο καινούργιο μας σπίτι!
Αυτό σήμαινε πάααααρα πολύ κούραση για μένα (μη ξεχνάτε πως ο ανάπηρος συνεχίζει να μένει στον "πάγκο"), αλλά και μεγάλη, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ χαρά για όλους μας.
Για μέρες έτριβα, καθάριζα, κουβαλούσα, τακτοποιούσα, πήγαινα κι ερχόμουνα ασταμάτητα.
Κι έκανα ατέλειωτα ψώνια...
Όλα καινούργια!...
Για να καταλάβετε.... εκείνα τα δυό μεγαλοκαταστήματα στο αεροδρόμιο μόνο προτομή που δεν μου έστησαν στον προαύλιο χώρο τους!
Λίγο ακόμα και θα με ανακήρυσσαν .. "πελάτη της χρονιάς"!
Πήρα μια βδομάδα άδεια απ τη δουλειά και γύρισα.. κατάκοπη!
Άξιζε όμως ο κόπος!
Επιτέλους σπιτάκι μας... στον χώρο μας.
Στη δική μας σειρά και με τις δικές μας συνήθειες.
Το Σάββατο που μας πέρασε στολίσαμε κιόλας!
Έγινε κουκλί!!
Βέβαια, οφείλω να σας ενημερώσω πως ήρθε μεν το καινούργιο τηλέφωνο, αλλά η σύνδεση με το ίντερνετ δεν έχει γίνει ακόμα..
Προς το παρόν μπαίνω λαθραία με την ευγενική χορηγεία κάποιου γείτονα που εν αγνοία του μου προσφέρει την πολυτέλεια να επικοινωνώ μαζί σας!
Νά ναι καλά ο χριστιανός!

Περιττό να σας πω, ότι δεν έχω προλάβει να σας επισκεφτώ ακόμα και να μάθω τα δικά σας νέα.

Ξέρω όμως πως δεν μου κρατάτε κακία.

Κάντε λίγη υπομονή ακόμα να "βρω τη σειρά μου" και θα περάσω να τα πούμε.

Προς το παρόν σας φιλώ γλυκά!


Υγ. τη χαρά μας σκίασε η χθεσινή επίσκεψη στο νοσοκομείο, όπου ενώ ήταν να αφαιρέσουν την.. "σιδεροκατασκευή", πήραμε παράταση άλλον ένα μήνα.... σιτ!

Λάκης ....

To μικρό αστροπελέκι τό'χει πιάσει ο οίστρος να μας δείξει πόσα έμαθε στο σχολείο για την αυριανή γιορτή.Το στόμα του λέει.. λέει.. λέει..Ανακατεύει τα ακούσματά του, τα γαρνίρει με μεγάλη δόση φαντασίας και τα σερβίρει με ακαταμάχητη παιδική αφέλεια.- και που λες μαμά ο Χίτλερ αυτοφτόνησε (έτσι όπως το γράφω το είπε) γιατί δεν μπόρεσε να κυριαρχήσει στην Ευρώπη.Και ο Μανώλης Γλέζος μαζί με τον Λάκη... τον Λάκη.... να δεις μωρέ πώς τον λέγανε... δεν τον θυμάμαι, μάλλον αυτός της τηλεορασης θα είναι.-ποιός; ο γλυκούλης;-ναι, αυτοί οι δυό που λες κατέβασαν απ'την ακρόπολη την γερμανική σημαία και ο Γλέζος ζει ακόμα.....


(τυχερός ο Σάντας που δεν ζει γιατί έτσι και τον άκουγε θα είχε αυτοκτονήσει)....

ΑΤΜ και.. μέτρημα

Παρασκευή απόγευμα στο ΑΤΜ.
Πληκτρολογώ το pin (σκεπάζοντας με την παλάμη μου, για τον φόβο των Ιουδαίων).
Πατάω "ανάληψη".
Συμπληρώνω το ποσό και περιμένω ακούγοντας το μηχάνημα να μετράει τα χαρτονομίσματα.
Μου τα "ξερνάει".
Μου επισημαίνει να μην ξεχάσω να πάρω την κάρτα και την απόδειξη.
Τραβάω απ΄την σχισμή τα χρήματα και τα μετράω.
..................................

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑΩ;
Πέστε μου γιατί;
1ον: υπάρχει περίπτωση να κάνει λάθος το μηχάνημα;
και
2ον: άντε κι έκανε..... τί θα κάνω; θα του ζητήσω εξηγήσεις;


Παρ΄όλα επιμένω κάθε φορά που παίρνω χρήματα απ΄το ΑΤΜ να τα μετράω....
Ξέρω.... ξέρω.... η περίπτωσή μου είναι ανίατη!


......................................................................................................... 

Σ'αγαπάω!

Είναι μουντά και βροχερά σήμερα.Τότε... - πριν από έντεκα ακριβώς χρόνια - ήταν μια ηλιόλουστη και ζεστή φθινοπωρινή μέρα.

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 1998.Η μέρα που ένιωσα - για πρώτη φορά στη ζωή μου - πώς είναι η ευτυχία!Ευχαριστώ το Θεό που σ'έφερε στο δρόμο μου.Σ'ευχαριστώ που είσαι δίπλα μου όλα αυτά τα χρόνια.Στα καλά και στα κακά..Σ'ευχαριστώ για την απεριόριστη αγάπη σου.Σ'ευχαριστώ για την ζεστή αγκαλιά σου.Σ'ευχαριστώ για την υπομονή σου όταν έχω τις "ανάποδές" μου.Τότε, πριν από έντεκα χρόνια, σ'εκείνο το μικρό εκκλησάκι με λίγους αγαπημένους φίλους να μας συντροφεύουν, ξεκινήσαμε την κοινή μας ζωή.Εύχομαι να τη συνεχίσουμε για πολλά χρόνια ακόμα.Σ'αγαπάω!


.................................................................................