Παρασκευή πρωί βγαίνω απ'το σπίτι για την δουλειά।
Φτάνω μέχρι το αυτοκίνητο, μπαίνω και βάζω μπροστά।
Συνειδητοποιώ πως δεν έχω δει τον Δία।
Βγαίνω και κοιτάω γύρω γύρω, το σκυλί δεν είναι πουθενά και η πόρτα της αυλής κλειστή।
Δεν την είχαμε κλειδωμένη βέβαια....
Την προηγούμενη νύχτα γύρω στις 1,30 γάβγιζε έντονα, άνοιξα από πάνω το παράθυρο της κρεββατοκάμαρας και είδα κάποιον να περνά έχοντας ένα σκύλο।
Ξανάπεσα για ύπνο κι έχω την αίσθηση πως κάποια στιγμή άκουσα μες τον ύπνο μου το τρίξιμο του σύρτη της αυλόπορτας।
Ο Δίας δεν έχει φανεί από τότε και κάτι μου λέει πως δεν θα τον ξαναδούμε।
Το ένστικτό μου λέει πως κάποιος τον πήρε।
Ίσως κάποιος γείτονας που ενοχλείτο απ'το γάβγισμά του।
Πάει... τον χάσαμε τον Δία μας.....
Πονάω πολύ!
