Το Λουλούδι Της Γειτονιάς

Γύρισα αργά το βράδυ του περασμένου Σαββάτου απ' τις γειτονιές κι έπεσα αποκαμωμένη στον καναπέ.
Το κεφάλι μου ήταν γεμάτο από όσα συναρπαστικά είχα ακούσει.
Το μυαλό μου σε εγρήγορση..
Υπάρχουν τόσες ιδέες, τόσα πράγματα που μπορεί να κάνει κανείς!
Αρκεί να το πιστέψει και να το παλέψει.
Ό,τι είχα ακούσει το διήμερο τριγυρνούσε στο μυαλό μου και νοερά άνοιγα την μια επιχείρηση πίσω απ' την άλλη.
Εν τω μεταξύ τ' αστροπελέκια είχαν αδειάσει το περιεχόμενο της πάνινης τσάντας με τα διάφορα δώρα και καλούδια που μας έδωσαν στο συνέδριο και τα επεξεργάζονταν.
Επιφωνήματα, σχόλια και γέλια..
Ώσπου έφτασαν και στα δυο μικρά χάρτινα σακουλάκια..
(ναι, είχα δυο βολβούς... τον δεύτερο μου το χάρισαν.. ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε)
- τί είναι αυτά μαμά;
- ξέρω γω; ανοίξτε τα να δούμε.

Σκύψαμε πάνω από τον καρπό και τον κοιτούσαμε με απορία. 

Τί νά' ναι άραγε τούτο το κρεμμύδι;

- για δες, είπα στο μεγάλο αστροπελέκι, κάτι γράφει επάνω, διάβασε να καταλάβουμε ..

Ήμουν σίγουρη πως μόλις διαβάζαμε το μικρό κειμενάκι όλες οι απορίες μας θα λύνονταν.

" Η καλύτερη στιγμή να φυτέψεις ένα δέντρο ήταν πριν είκοσι χρόνια.
  Η δεύτερη καλύτερη είναι τώρα..  "

Mάλιστα..
Κοιτάξαμε μια τα κρεμμύδια και μια το κείμενο πάνω στο σακκουλάκι.
- ωραία, είπα και τί δέντρο δηλαδή θα γίνει τούτο;
(θεωρώντας πως αφού η παροιμία μιλά για δέντρα και ο βολβός θα γινόταν ντε και σώνει .. δέντρο).
- κρεμμυδιά, απάντησε το "στεφάνι" μου και τ' αστροπελέκια πέσανε κάτω από τα γέλια.
Η αλήθεια είναι πως κι εμένα αυτήν την εντύπωση μου έδινε... κρεμμυδιού!
Αλλά  πάλι..  το ένστικτό μου έλεγε πως δεν ήταν δυνατόν να είναι ένα απλό κρεμμύδι.
Κάτι άλλο κρυβόταν ... αλλά τί;
Μέχρι που διάβασα στην σελίδα των ψηφιακών γειτονιών στο facebook ότι ο βολβός είναι γλαδιόλα.
Τέλεια!!
Χθες λοιπόν πήγα κι αγόρασα χώμα και έβαλα από ένα βολβό σε κάθε γλαστράκι

τα σκέπασα με χώμα, τα πότισα και περιμένω να δω τις γλαδιόλες μου να φυτρώνουν..

Eν τω μεταξύ έκανα και μια έρευνα στον γκούγκλη, διάβασα ότι τώρα είναι η εποχή για τη φύτευσή τους, ότι ανθίζουν όλο το καλοκαίρι και κάθε πόσο χρειάζεται να τις ποτίζω .
Χρειάζονται αρκετές βδομάδες μέχρι να βγουν τα λουλούδια οπότε .. οπλίστηκα με υπομονή και περιμένω με αγωνία να δω τί χρώμα θα έχουν.
Οι γλαδιόλες της γειτονιάς μας!
Της δικής μας γειτονιάς!

Εσείς φυτέψατε την δική σας;

Απρόσμενες Εξελίξεις

Ο Απρίλης ξεκίνησε με απρόσμενη χαρά και έναν ψυχικό ξεσηκωμό που είχα χρόνια να νιώσω.
Δεν θα σας αποκαλύψω λεπτομέρειες, θα τα πούμε όλα στην ώρα τους.
Προς το παρόν κρατήστε πως η πρωτομηνιά μου επιφύλασσε μια έκπληξη που με ξεσήκωσε,  μου έδωσε μεγάλη χαρά και είμαι πολύ ενθουσιασμένη για ό,τι πρόκειται να συμβεί!
(γιούπι γιούπι γιούπι!!!)
Κατά τ' άλλα περιμένω ανυπόμονα την αυριανή μέρα και την μάζωξη στις γειτονιές.
Ανυπομονώ να δω, να ακούσω και να συναντήσω όλες εσάς που καθημερινά βρισκόμαστε αλλά δεν έχουμε δει ή αγγίξει ακόμα η μια την άλλη.

Χθες απόλαυσα την πολυτέλεια (;) να βρίσκομαι σπίτι με μια μέρα άδεια που δεν ζήτησα μεν,  αποφάσισα να απολαύσω δε..
Σηκώθηκα νωρίς και βγήκα για τον πρωϊνό μου καφέ στην βεράντα.
Ο Δίας δίπλα μου συνέχιζε τον ύπνο του ατάραχος!

Σε μικρά γλαστράκια και μεγαλύτερες γλάστρες οι κάκτοι και τα λουλούδια σε πλήρη αναγέννηση!

Κατέβηκα στον κήπο για να δω από κοντά  την βερυκοκιά του Μικρού μου Αγωνιστή και χάρηκα τόσο πολύ που μέσα σε τρεις μήνες το άδειο κλαδί που είχαμε φυτέψει τότε,  έγινε δεντράκι έτοιμο να μας δώσει τους πρώτους καρπούς του!

έκοψα λουλούδια και στόλισα μ' αυτά το σπίτι..

κι ένα μικρό ματσάκι από άνθη της πορτοκαλιάς που τόσο καιρό λυπόμουν να κόψω και τελικά ενέδωσα στην λαχτάρα για να μπορώ να τα μυρίζω μέσα στο σπίτι..

Τελικά η άνοιξη είναι στην ψυχή μας όταν όλα πάνε καλά,
όταν απολαμβάνουμε την ηρεμία της οικογένειας κι
όταν μας συμβαίνουν μικρές χαρές που μας βγάζουν ευχάριστα απ' την -κατά τ' άλλα ευλογημένη -ρουτίνα και βάζουν χρώμα στην καθημερινότητά μας!

Νά' χετε μια πολύ όμορφη και λαμπερή μέρα!

Χειμώνας - Άνοιξη 1-0

Πάνω που χαρήκαμε κι είπαμε πως η άνοιξη μπήκε για τα καλά.
Πάνω που νιώσαμε το Πάσχα να κοντοζυγώνει.
(γιατί τί νομίζεις; ένα τσιγάρο δρόμος μας χωρίζει.)
Πάνω που αρχίσαμε να ονειρευόμαστε ρομαντζάδες στην βεράντα κι ελαφρύ ντύσιμο..
Πάνω που σκεφτήκαμε μήπως ήταν ώρα τις επόμενες μέρες να σηκώσουμε τα χαλιά..
Πάνω εκεί  έρχεται αυτός ο άτιμος ο καιρός και για άλλη μια φορά τα φέρνει όλα τούμπα.
Κρύοοοοοοο!
Η άνοιξη απομακρύνθηκε, την είδα σας λέω να στρίβει στην γωνία κρατώντας μια μικρή βαλιτσούλα στο χέρι.
Τώρα βέβαια, αν κρίνω απ' το μέγεθος της βαλίτσας, δεν θα λείψει για πολύ αλλά και πάλι ο ψόφος... ψόφος!
Το Πάσχα εξακολουθεί να κοντοζυγώνει αλλά φέρνει μαζί του κάτι αλάνια βοριαδάκια.
Και να πεις πως δεν του τό' πα;
Μάλλιασε η γλώσσα μου "πρόσεχε τις παρέες σου",  γιατί τί θα πει ο άλλος που δεν σε ξέρει και τόσο καλά;
 "δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι"  αυτό θα πει!
Έτσι,  το όνειρο για  ρομαντζάδα αουτσάιντ ξεφούσκωσε σαν μπαλόνι.
Το ελαφρύ ντύσιμο δεν το συζητώ, αυτό κατέρρευσε σαν ένας γελοίος χάρτινος πύργος.
Τα χαλιά δεν μαζεύονται, τουλάχιστον όχι πριν νιώσω αρκετά ζεστά, (μόνο πάνω απ' το πτώμα μου).
Παρ' όλα αυτά, σε πείσμα όλων, άρχισα να στολίζω σιγά σιγά το σπίτι.
Διότι τί του λείπει του ψωριάρη;
Φούντα με μαργαριτάρι!
Αμόλησα το λοιπόν κάτι κοκόρους στον πάγκο της κουζίνας..

Ολίγα πασχαλινά .. ωά δώθε κείθε, ίσα να σπάσει λίγο την ξεραϊλα και την μονοτονία...

Και τέλος έριξα μια "τσαχπινιά" από κουνελοντεκόρ, μπας κι αλλάξει λίγο την διάθεση που έχει παγώσει..

Καλή εβδομάδα να έχουμε αδέλφια.
Ντυθείτε ζεστά και μην απελπίζεστε γιατί η άνοιξη..
πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικιά μας θά' ναι!!

Χριστουγεννιάτικος Διάκοσμος

Τελευταία μέρα του χρόνου θα σας καταθέσω το προσωπικό μου συμπέρασμα για τον φετινό γιορτινό στολισμό.
Όχι πως ενδιαφέρει κανέναν  αλλά θα το πω να βγει από μέσα μου μη τυχόν και φουσκώσει και με σκάσει.
Όπου κοιτούσα σε δρόμους και δημόσιους χώρους, εκτός λίγων εξαιρέσεων, το θέαμα ήταν αποκαρδιωτικό.
Δεν είναι που τα στολίδια ήταν λιγότερα φέτος αλλά έγιναν ξαφνικά τόσο πρόχειρα, τόσο κιτς που ήθελες ν' αποστρέψεις το βλέμμα σου το πρώτο λεπτό.
Αναρωτιέμαι αν οι υπεύθυνοι διακόσμησης των Δήμων έκαναν ιδιαίτερη προσπάθεια γι' αυτό ή απλά τους βγήκε.. αυθόρμητα.
Αντίθετα αυτό που  έβλεπα "μπαίνοντας" στα σπίτια όλων των μπλογκοφίλων με έκανε να απολαμβάνω με τα μάτια και να χαζεύω για ώρα την κάθε λεπτομέρεια από την χριστουγεννιάτικη διακόσμηση των σπιτιών σας.
Όμορφα, λιτά, σικάτα, ιδιαίτερα, ζεστά, χαρούμενα είναι λίγα από τα επίθετα που μου έρχονται τώρα στο νου για να τα χαρακτηρίσω.
Δεν λέω, ίσως έπαιξε ρόλο και η φωτογράφιση που επιλεκτικά αναδείκνυε τα καλύτερα σημεία, τις πιο όμορφες γωνίες, το καταλληλότερο φως!
Δεν με νοιάζει.
Τα δικά μου μάτια γέμισαν με όμορφες γιορτινές παραστάσεις χάρη σ' αυτές τις φωτογραφίες και γι' αυτό τις κρατώ.
Πετώ τις υπόλοιπες των πρόχειρα στολισμένων δρόμων, των κιτσάτων πλατειών (είπαμε εκτός λίγων εξαιρέσεων) και φυλάω στο σεντούκι των αναμνήσεών μου όλα τα στιγμιότυπα από τα δικά σας σπίτια, τις δικές σας διακοσμήσεις, τα δικά σας σπιτικά.


υγ. οι φωτογραφίες που απαρτίζουν το κολάζ είναι τυχαία παρμένες από τα φιλικά ιστολόγια:
  η ζωή είναι ωραία,
  home is where your story begins,
  Kapa και
  lamprouka.

 Και του χρόνου!